Lekkere stemming
We hebben gestemd. Ik heb geen TV en ik ben er al moe van. Nota bene, ik heb niet eens zelf gestemd, maar iemand gemachtigd voor mij te stemmen. Columnisten, redacteuren, politici, ze moeten de waanzin nabij zijn. Na weken van speculaties over de wil van de kiezer heeft de kiezer gesproken. De kiezer wist niet wat hij wilde of wilde juist iets anders, maar kon er uiteindelijk niet omheen. Nu het dan zover is kunnen mediamakers bespreken wat de kiezer heeft bedoeld.
De kiezer.
Zouden ze het niet weten? Of zijn ze het vergeten? Animisme zie je vaker onder primitieve volken. Ik denk dat ze het niet weten.
Dames, heren, de kiezer bestaat niet.
Ik heb gestemd, mijn bedoeling daarvan was dat de partij waarop ik stemde meer te zeggen kreeg. De verkiezingen zijn voorbij, inmiddels bedoel ik er dan ook helemaal niets meer mee. Mijn volgende bedoeling is bij de volgende verkiezingen precies hetzelfde en direct na die verkiezingen weer helemaal verdwenen. Tegen de politieke stammen zou ik willen zeggen: gaat in de tussentijd uw goddelijke gang. Betuttel, veroordeel, aanvaard, verwerp, sloof u uit, houd u in, vraag veel, vraag weinig, vraag minder, wees ferm, wees mild, doe uw sociale gezichten op en af. Het laat mij koud. Over een tijdje verschijnt u weer in spelshows op TV om mij te vertellen wie ik ben, wat ik wil en wat ik niet wil. En ik vraag mij af tegen wie u het heeft en wat u bedoelt, want ik besta niet.