broncode

Ik ben gek op gadgets!

Als ik me niet in zou houden, kocht ik alles wat nutteloos was. Te beginnen bij een digitale camera met meer megapixels dan ik ooit uit kan printen. Daarbij zou ik lenzen kopen alsof ik een professioneel fotograaf was. En vele Gb’s aan geheugenkaartjes. En natuurlijk toch een kleuren-laserprinter die ook op A3, nee A2 formaat kan printen.
Dan zou ik de camera in de kast leggen en de blik verleggen naar video. En dan niet zo’n 600euro video cameraatje, maar een vele duizenden euro’s video cameraatje. Alsof ik een professioneel filmmaker of journalist ben. Ik zou wat onhandig met de camera stoeien en er nog meer extra zware batterijen bij kopen. En een richtmicrofoon.

Dan zou ik al snel inzien dat filmpjes maken niet begonnen is zonder 17″ Powerbook. Twee eigenlijk. Er hoort een busje bij zodat ik rijdende studio ben. Hoe kun je zonder in het leven?

Om onduidelijke redenen houd ik me toch in. Wellicht zijn het de financiën, wellicht ben ik gewoon calvinist. Ik koop vrijwel niets. Ik kijk vooral verlekkerd.

Voor mijn gevoel is het puberaal gedrag, ik voel me 15 als ik naar een snelle dunne laptop kijk. Ik hoor u denken, maar ik keek toen niet naar vrouwen, daar was ik vrij laat mee. Overigens keek ik toen ook niet naar laptops. Eigenlijk ben ik pas naar vrouwen gaan kijken toen ze net zo bereikbaar voor me werden als laptops. Wellicht iets eerder, maar vrouwen zijn dan ook aanmerkelijk goedkoper; liefde koop je al voor een knipoog.
Maar af en toe kan ik het niet laten. En omdat ik zuinig wil zijn koop ik dan maar een webcam van een tientje. M’n vriendin is ook maar 1 meter 60.